Die kat se blad

Die kat se blad – lek dit nat dan weet jy wat.

Ek wil nou nie op tone trap of soos klein klippies in skoene wees nie, maar ek is amper net so moeg vir al die amateur raadgewers op sosiale media soos vir die Harcourts-eiendomsagent wat my elke dag om elfuur bel en vra of ek “my” huis in die mark wil sit.

Om die waarheid te sê – finished soos ‘n staysoft-bottel wat maandeinde al drie keer gedilute is met kraanwater vir nog ‘n bondel wasgoed.

Sosiale media, hetsy die platform, Instagram, Facebook, Twitter (gebruik iemand dit nog – naas Trump en Zille nou) of selfs ‘n blog is – bly ‘n fantastiese platform om kwessies aan te spreek, inligting te deel, wêreldnuus mee te versprei, opvoedkundige punte aan te raak, deel te neem aan gesprekke rakende (kontroversiële) kwessies, stokperdjies mee te deel, resepte aan te stuur of selfs net ‘n private dog publieke foto-album te skep.

Alhoewel deesdae het ek al ‘n paar kleintjies dood aan diegene wat die platform heeltemal misbruik. Diegene wat dag in en dag uit lewendige stories maak van hoe hulle besig is om ‘n pakkie in die pos oop te maak – alhoewel ons almal reeds op die ouderdom van drie instinktief weet dat ons ‘n knoop net met twee hande en meeste vingers los kan maak. Diegene wat heeldag die nuutste gesondheidseise maak en dan oor ‘n maand hulself weerspreek met ‘n nuwe een. Diegene wat altyd voor in die koor is om die volgende millennium-hype se lof te besing. Diegene wat hul lyf dieetkundige, dokter, prokureur, joernalis, sielkundige en nimmer eindige hoeveelhede ander profesies hou.

Dit alles terwyl sekere mense jare lank gaan swot het of besig is om te swot – nie gratis nie, maar met ‘n string lenings agter hul naam nog voor enige sente hulle kante kom. Terwyl laasgenoemde by professionele liggame soos die HPCSA onderandere geregistreer is – reeds as studente – wat dus nie net sekere stellings kan maak indien dit nie op gegronde, nagevorsde feite (evidence based research) geskoei is nie.

Die leek verstaan dikwels nie – dat indien mens as ‘n professionele persoon sulke stellings maak wat iemand moontlik in een of ander manier leed aan kan doen – dat mens gedagvaar kan word en mens se loopbaan wat skaars begin vorm kry het, in die drange geplaas kan word. Maar in tussen sit Sannie in haar woonstel in Kloofstraat en praat met haar foon sonder om te blik of te bloos. Nie met ‘n mens in lewendige lywe nie, nee – met die vyftig duisend volgelinge wat almal al te graag luister net soos ‘n hond wat vir ure voor die spieël spring en blaf sonder om te besef dis hulself. Maar so ploeter ons voort as blindes met die Eenoog as koning – en vreet alles vir soetkoek op – min wetend dat vanaand se gluten free koek môre-oggend nou gluten in het maar genadiglik eggfree is.

As vrywaring wil ek dit ook net duidelik maak dat ek weet dat baie mense inligting deel wat wel op navorsing gebaseer is en wat wel bleik om die waarheid te wees (niks is tog absoluut nie, sekere dinge sal altyd ‘n veranderde kuns bly); en tweedens sal ek myself weerspreek as ek nie te kenne gee aan die die feit dat inligting en die vrye toegang daartoe beslis mense bemagtig om goeie keuses uit te oefen – ek meen bloot dat mense moet onthou dat die leek alles sal glo wat hul op die internet lees – en daarom is dit belangrik om hul te laat glo in waarhede. Ek besef ook ‘n derde ding – dat die onkunde dikwels wederkerig is en dat dit nie gedeel word met die bedoeling om onakkuraat te wees nie.

Dit is dan ook so dat sekere kwessies wel deur gekwalifiseerde persone behartig moet word. Mens sal graag wil glo dat mens net iets kan google en jouself kan genees van alle kwale en skete- maar daar is egter ‘n rede waarom diegene wat wel in sekere rigtings in spesialiseer dit doen en waarom Universiteite dit noodsaak om dit as kursusse aan te bied.

Ons het almal die reg tot vryheid van spraak, die reg tot vryheid van uitdrukking, die reg tot inligting – maar ook die reg om nie mislei te word nie so daarom – ter samevatting – deel met diskresie, deel binne perke en neem alles wat jy lees met ‘n knippie sout.

Nog iets wat my geduldgraatjie staan en uitraffel is dié wat skyn mindfulness nastreef op hul instagram accounts – maar vir die volle uur van die hike sal hul besig wees om met hul foon te praat en vir Candice in die Paarl te vertel en te wys oor hoe goed die klank van die voëltjies nou vir hul gemoed is – terwyl al wat ek hoor die gepraat met ‘n foon is wat die stilte ontwrug en spreek dit nie tot mindfulness nie, maar eerder tot ‘n mind full van hulself en hul foonverslawing en hul skyn insta-fame en alles behalwe teenwoordigheid.

Jy kan die kat se blad natlek – maar ek is bevrees jy gaan nie weet wat nie. Laat die kat maar homself natlek as hy glo hy is vuil.

Ns. Laaste ding – moet asseblief nie deel hoe en wanneer jy bowel movements beleef nie – vertel dit vir jou dagboek, ma of dokter.

 

Shirley

 

 

Advertisements

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s